HOorzaken

De verhouding tussen de geluidsintensiteit die net waargenomen kan worden en die als pijnlijk hard wordt ervaren, is 1.000.000.000.000 (1012) (zie ook de bladzijde over geluidsintensiteit).

Een voor de praktijk vrij lastig hanteerbare schaal. Hierom is de (deci) Bel als eenheid ingevoerd. De Bel- schaal is een logaritmische schaal, waarmee de hoorspan van een goed werkend oor wordt verdeeld in 12 stappen. Als grondgetal voor het logaritme is het getal 10 genomen.

Wanneer het geluidsniveau met 1 Bel verhoogd wordt, betekent dat de intensiteit 10 maal zo groot is gemaakt. Het menselijk oor is echter in staat veel kleinere verschillen waar te nemen (tussen de 0.2 en 0.3 Bel). Daarom is de decibel ingevoerd. Met de decibel wordt de schaal verdeeld in 120 stappen.

In onderstaande figuur zijn de geluidsniveau's van een aantal dagelijkse geluiden weergegeven.

De decibel is een verhoudingsmaat. Hierdoor kunnen we niet zondermeer praten over het absolute geluidsniveau in dB. Als we de dB maat absoluut willen gebruiken dan moet de referentie worden vermeld. In de natuurkunde wordt voor alle frequenties een zelfde referentie gebruikt: 2.10-5 Pascal. Wanneer bij het gebruik van de dB deze referentie wordt gebruikt spreken van dB SPL. Wanneer als referentie de toondrempel wordt gebruikt van goedhorende jongeren, dan spreekt men dB-Hearing Level (dB HL).